سزارین

سزارین

 سزارین عملی است که در ایران متاسفانه بسیار روند صعودی را در پیش گرفته است و بنا به دلایل مختلف این عمل برای بدنیا آمدن بچه انجام می شود. اما در بعضی از موارد دکتر فرد باردار ناچار به عمل سزارین می شود تا فرزند را سالم و زنده بدنیا آورد که این یک نکته بسیار خوب است اما بسیاری از خانمها برای رهایی از درد زایمان به سمت این عمل می روند. از تمام این موارد گذشته عمل سزارین شاید با خود عوارضی را بدنبال داشته باشد که در ادامه و به آن می پردازیم.

 

درد زایمان:

امروزه آمار سزارین در میان زنان باردار افزایش یافته و بسیاری از مادران تصور می کنند که با انجام این نوع زایمان دیگر درد شدید زایمان طبیعی را تجربه نمی کنند، در حالی که این طور نیست و بعد از سزارین هم عوارضی وجود دارد که برای حل آنها باید نکاتی را بدانید.

مراقبت های پس از زایمان در بیمارستان:

 به طور معمول بیمارانی که تحت جراحی سزارین قرار می گیرند تا 2 روز بعد از جراحی در بیمارستان می مانند و این بستگی به وضعیت آنها و نظر پزشک دارد. پرستار در ابتدا هر ساعت یک بار طبق دستورپزشک به بیمار سر می زند و وضعیت مادر را کنترل می کند. علایم حیاتی چک می شود. شکم لمس می شود تا میزان سفتی رحم مشخص شود. همچنین میزان خو ن ریزی کنترل شده و به اطلاع پزشک می رسد. ممکن است مادر دارای ترشحات خونی از واژن باشد که اولین بار که از جا برمی خیزد مقدار زیادی از این ترشحات خونی دفع شوند که 3 تا 4 روز اول به رنگ قرمز روشن است. نحوه سرفه کردن و تمرینات تنفسی به مادر آموزش داده می شود تا مایعات جمع شده در ریه ها تخلیه شود. این امر در صورتی که بی هوشی شما از نوع عمومی بوده باشد بسیار حایز اهمیت است. دقت کنید که هنگام سرفه (و نیز عطسه و خنده) دست ها یا یک بالش کوچک را روی شکم بگذارید. اگر همه چیز نرمال باشد، سرم و سوند ادراری در عرض 12 ساعت پس از جراحی برداشته خواهد شد.


نحوه غدا خوردن پس از عمل:

برحسب تشخیص پزشک 12 تا 24 ساعت ناشتا بودن لازم است. در روز اول به علت نفخ و تجمع گاز در شکم بهتر است از مایعات استفاده شده و تا دو روز غذای سبک تر مصرف شود. از آنجا که حرکات روده بعد از جراحی کند می شود، گاز در روده تجمع می یابد. حرکت کردن و راه رفتن به سیستم گوارش کمک می کند تا مجددا فعالیت خود را از سرگیرد. اگر ناراحتی مادر زیاد باشد و یا تهوع و عدم دفع گاز داشته باشد، باید توسط پزشک معالج معاینه شود.

نحوه مصرف مسکن:  

پس از سزارین شما نیز مثل زایمان طبیعی با در آغوش گرفتن فرزندتان احساس سرخوشی و در عین حال خستگی خواهید داشت ولی هم زمان زخمی هم روی شکم دارید و در دوره نقاهت پس از یک جراحی شکمی بزرگ هستید. اگر برای سزارین تحت بی هوشی عمومی قرار گرفته اید نیاز به مسکن دارید. ممکن است بلافاصله پس از جراحی به شما داروهای مسکن تزریقی تجویز شود. ممکن است هر چند ساعت داروی ضد درد به صورت تزریق یا شیاف دریافت کنید. درهیچ شرایطی از اینکه درخواست مسکن کنید، خجالت نکشید. هر چه بیشتر صبر کنید، کنترل درد مشکل تر می شود. به علاوه، هر چه راحت تر و آرام تر باشید، شیر دادن و به راه افتادن برای خودتان آسان تر خواهد بود ولی اگر به روش موضعی اپیدورال سزارین شده اید معمولا کاتتر اپیدورال به پمپ مسکن متصل است و تا 24 ساعت بعد از سزارین کاملا بدون درد خواهید بود و سپس کاتتر خارج خواهد شد. معمولا نیازی به آنتی بیوتیک ندارید، مگر اینکه پزشک معالج تجویز کرده باشد.

حمام کردن پس از عمل:

پس از مرخص شدن می توانید برحسب نظر جراح حمام کنید. اگر از پانسمان های ضد آب استفاده کرده اید اصولا نیازی به پانسمان مجدد در محل برش ندارید، اما نکته مهم بعد از حمام کردن خشک کردن محل عمل است که می توانید با سشوار محل را کاملا خشک کنید. بسیاری از پزشکان بر این موضوع توافق دارند که حمام کردن پس از سزارین مشکلی ندارد و حتی می تواند آثار آرام بخشی هم داشته باشد. آب گرم می تواند ترمیم ناحیه زخم و تورم را بهتر کند. حمام کردن همچنین خستگی و تنش را از شما دور می کند اما ممکن است پزشک تشخیص دهد که حمام کردن تا زخم شکمی بهتر نشده حتی تا یک هفته به تاخیر بیفتد. در این مورد حتما نظر پزشک تان را بپرسید.

 مشکلات پس از سرازین در روزهای نخست:

ممکن است بلافاصله پس از جراحی احساس گیجی و تهوع داشته باشید که این تهوع حتی ممکن است 48 ساعت هم طول بکشد ولی اگر همراه با بی حالی و سرگیجه مداوم بود باید به پزشک ارجاع دهید. برخی مادران ممکن است احساس خارش بدن را داشته باشند، مخصوصا آنهایی که از طریق اپی دورال یا اسپینال بی حسی دریافت کرده اند. در این صورت باید به پزشک اطلاع دهید تا داروی ضدخارش برای تان تجویز کند.

سزارین و شیر دهی:

نه! همانند سایر مادرانی که طبیعی زایمان کرده اند، مادرانی که سزارین کرده اند هم می توانند خودشان به فرزندشان شیر بدهند؛ مگر اینکه پزشک، این کار را منع کرده باشد. یعنی به دلایلی مادر داروی خاصی دریافت می کند که در شیر او ترشح می شود. در این صورت هم مادر باید شیرش را بدوشد تا فرآیند تولید شیر در او متوقف نشود. اگر مانعی برای شیردهی نباشد، از پرستار بخواهید که به شما آموزش دهد چگونه در وضعیت خوابیده به پهلو به نوزاد شیر دهید.


درد پس از سزارین:

 مادران باید به خاطر داشته باشند که سزارین یک عمل جراحی بزرگ شکم است. بنابراین احساس درد در محل برش سزارین معمولی است. محل برش ممکن است کمی برآمده و برجسته بوده و از رنگ پوستتان تیره تر باشد.  عطسه، سرفه یا سایر فعالیت هایی که در محل شکم فشار ایجاد نماید، در روزهای اول دردناک خواهد بود ولی روز به روز و رفته رفته بهتر خواهید شد. برای کاهش درد مادر باید دو طرف محل عمل را با دست یا بالش یا پتو نگه دارد تا درد او هنگام سرفه کردن کمتر شود.

معمولا در روز جراحی و روز بعد از آن به مادر توصیه می شود که از تخت خارج شود. هنگامی که در تخت هستید، با حرکت دادن و کشیدن ساق ها و چرخاندن مچ پا خون را در ساق پا به جریان بیندازید. در روز بعد از عمل باید با کمک همسرتان یا پرستار چند بار در اتاق قدم بزنید. این امر به گردش خون در بدن کمک می کند، از تنبلی روده ها می کاهد و خطر لخته شدن خون را در ساق پا کاهش می دهد. در ابتدا ممکن است حتی رفتن به دستشویی غیرممکن به نظر برسد ولی حرکت کردن در بهبود شما اهمیت خاصی دارد. می توانید برنامه راه رفتن را طوری تنظیم کنید که پس از دریافت مسکن باشد تا درد کمتری احساس کنید.

 مراجعه به پزشک پس از عمل:

احتمالا در عرض 7 تا 10 روز بعد مادر باید به پزشک مراجعه کند ولی چنانچه دراین مدت هر مورد غیرطبیعی داشت باید به پزشک خود حتما اطلاع دهد.


بررسی مزایا و معایب زایمان طبیعی و سزارین:

کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان توصیه می کند که زنان باردار بجز در مواردیکه دلیلی پزشکی وجود ندارد، از زایمان طبیعی بجای زایمان به روش سزارین استفاده نمایند. این کالج تاکید میکند، سزارین های برنامه ریزی شده و درخواستی برای زنانیکه می خواهند چندین بار بچه دار شوند و یا زنانیکه ۳۹ هفته از بارداری خود را کامل نکرده اند، مناسب نمی باشد.


مزایای سزارین (معایب زایمان طبیعی)

  • در بعضی از خانم ها، ترس از زایمان می تواند باعث اضطراب و آشفتگی عاطفی شود.
  • هرچند بیشتر زایمان های طبیعی ساده هستند، عوارض پیش بینی نشده همچون خونریزی مادر در هنگام زایمان ممکن است رخ دهد.
  • خطر پارگی کف لگن در زایمان طبیعی وجود دارد. این پارگی می تواند طول دوره بهبود شما را افزایش دهد.
  • خطر محرومیت از اکسیژن در صورتیکه بندناف فشار وارد کرده و یا سایر مشکلات رخ دهد، برای کودک وجود دارد.
  • هنگام عبور از کانال تولد، ممکن است خطراتی همچون کبودی، ورم و در موارد نادر شکستگی استخوان برای کودک وجود دارد.
  • زایمان طبیعی شانس افتادگی لگنی بعد از تولد نوزاد را افزایش می دهد.
  • در موارد خیلی نادر، ممکن است وارونگی رحمی رخ دهد. اگر این مشکل بموقع درمان نشود، می تواند خطرناک و جدی باشد.
  • اگر زخم و یا اپی زیاتومی رخ دهد، ممکن است در ۳ ماه بعد از بدنیا آمدن کودک احساس درد در رابطه جنسی خود داشته باشید.
  • ممکن است سزارین برنامه ریزی شده برای زنان ساده تر باشد. از آنجاییکه روز زایمان از قبل برنامه ریزی شده است، مادر استرس و اضطراب کم تری در رابطه با زایمان دارد.
  • زنان حس کنترل بیشتری دارند، چراکه می دانند کودک چه روزی بدنیا آمده و می توانند برنامه ریزی بهتری برای مرخصی شغلی، نگهداری از کودک و سایر موارد داشته باشند.


معایب سزارین (مزایای زایمان طبیعی)

  • این روش، روشی طبیعی تر برای زایمان می باشد. بدن شما، طوری طراحی شده تا بتواند بصورت طبیعی و بدون دخالت پزشکی کودک را بدنیا بیاورد.
  • بعد از اتمام زایمان طبیعی، زنان حس قدرت و توانایی می کنند. زنان مشارکت کنندگان فعال تجربه زایمان هستند.
  • بعد از زایمان طبیعی، مدت کمتری می بایست در بیمارستان بستری شد.
  • طول دوره بهبود بعد از زایمان کوتاه تر بوده و درد پس از زایمان کم تری وجود دارد.
  • خطر بیماری های تنفسی خاص در کودکان متولد شده از طریق زایمان طبیعی کم تر می باشد. این بیماری های ریوی که خطر آنها در کودک متولد شده از طریق زایمان طبیعی کاهش می یابد، شامل تاکی پنه گذرا از نوزاد (TTN)،  پرفشاری خون ریوی و بیماری آسم می باشند.
  • کودکانیکه بطور طبیعی بدنیا آمده اند، در خطر کمتری برای ابتلا به آلرژی ها و حساسیت های غذایی و عدم تحمل لاکتوز در بزرگسالیشان می باشند.
  • در بارداری های آتی، درد خانم کمتر بوده و کودک سریتر بدنیا می آید.
  • بعد از زایمان طبیعی، رابطه عاطفی بین مادر و نوزاد آسان تر بوده چراکه سریعا بعد از تولد مادر می تواند با کودک خود در تماس باشد.
  • خطر خونریزی مادر، لخته خون و آسیب به اندام های داخلی در زنانیکه بصورت طبیعی فرزند خود را بدنیا می آورند، کم تر می باشد.
  • درصورتیکه دچار بیماری های مقاربتی همچون ایدز، تبخال تناسلی، هپاتیت و زگیل تناسلی هستید، خطر آلوده شدن کودک در زایمان به روش سزارین بیشتر می باشد.
  • سزارین عمل جراحی بزرگ شکمی است که خطرات و عوارض جراحی و بیهوشی را در پی دارد. عوارض بیهوشی می تواند شامل سردرد شدید، تهوع و استفراغ می باشد. همچنین بیهوشی ممکن است تاثیراتی همچون تنبلی، کسلی و یا سستی در هنگام تولد برروی کودک داشته باشد.

عوارض زایمان به روش سزارین:

عوارض مربوط به روش های بی هوشی مثل:

  • بالا رفتن فشارخون
  • مشکلات تنفسی
  • سردرد احتمالی پس از این روش ها

منابع:

https://rastineh.com

http://www.akairan.com

http://namnak.com

سزارین یعنی چه؟

سزارین یعنی شکافتن شکم و ایجاد یک برش بر روی رحم زن باردار به منظور خارج کردن جنین از داخل رحم می باشد و ...


شایع‌ترین مواردی که باعث می‌شود پزشکان از این روش استفاده کنند، چه مواردی است؟

اگر بحث اصرارهای بیجای خانم باردار و خانواده‌اش را کنار بگذاریم، معمولا پزشکان به یکی از 4 دلیل زیر دست به سزارین می‌زنند:

  • عدم پیشرفت زایمان یا بحرانی‌شدن شرایط زایمان
  • سابقه سزارین در زایمان‌های قبلی
  • وضعیت استقرار نامناسب جنین برای زایمان طبیعی (همانطور که می‌دانید بچه‌ها معمولا با سر از رحم بیرون می‌آیند اما اگر شرایط استقرار جنین به نحوی باشد که مثلا بخواهد با پا از رحم خارج شود، آنوقت باید برای سزارین اقدام کرد.)
  • وضعیت نامناسب و بحرانی تنفس در جنین

 

معمولا سزارین در کدام دسته از خانم‌های باردار شایع‌تر است؟

میزان سزارین معمولا در خانم‌هایی که تا به حال زایمان نداشته‌اند و برای اولین بار می‌خواهند فرزندی به دنیا بیاورند، بیشتر است و البته این میزان با افزایش سن نیز افزایش می‌یابد.

 

در شرایط غیر اورژانس، چه زمانی برای انجام سزارین مناسب‌تر است؟

مناسب‌ترین زمان در شرایط غیراورژانس، وقتی است که معیارهای بالینی و آزمایشگاهی برای بلوغ جنین به اثبات رسیده باشد و معمولا وقتی این اتفاق می‌افتد که سی و نه هفته کامل از تاریخ آخرین قاعدگی خانم باردار گذشته باشد.


آیا برای انجام عمل سزارین نیز مانند سایر جراحی‌های بزرگ، ضرورت دارد که بیمار چند ساعت قبل از عمل، ناشتا باشد؟

بله، در سزارین نیز ضرورت دارد که بیمار حداقل 8 ساعت قبل از عمل، ناشتا باشد تا معده خالی شود و عوارض حین عمل مثل آسپیراسیون (برگشت محتویات گوارشی از مری و ورود آن به مجاری تنفسی) اتفاق نیفتد.


حجم خونی که خانم‌ها در حین سزارین از دست می‌دهند، چقدر است؟

میزان خونریزی در حین عمل سزارین به طور معمول، یک لیتر است و البته بعضی از خانم‌ها ممکن است خونریزی تا یک و نیم لیتر را هم تجربه ‌کنند. به همین دلیل است که معمولا یک تا دو لیتر سرم رینگر لاکتات و یا سرم قندی نمکی در طی عمل و بلافاصله بعد از عمل به بیمار تزریق می‌شود.


مدت زمانی که لازم است زائو بعد از انجام عمل سزارین ناشتا باشد، چقدر است؟

معمولا بیمار باید 24 ساعت بعد از انجام این عمل جراحی، ناشتا باشد تا شانس بروز آسپیراسیون به حداقل برسد و همچنین، از آنجایی که احتمال بروز عوارض بعد از زایمان نیز طی 24 ساعت اول بعد از سزارین بالاست، بهتر است که بیمار در طی این 24 ساعت ناشتا بماند و غذایش را صرفا از طریق سرم‌های خوراکی دریافت کند.


پس از سزارین،  زائو تحت چه شرایطی از اتاق ریکاوری خارج می‌شود؟

شرط اول خروج از ریکاوری این است که زائو کاملا به هوش آمده باشد و شرط بعدی این است که خونریزی‌اش به حداقل کاهش پیدا کرده باشد. ضمنا فشار خون بیمار نیز باید به شرایط پایداری رسیده و ادرارش هم باید جریان پیدا کرده باشد، حداقل به میزان 30 سی سی در ساعت.


آیا در شرایط معمول پس از سزارین باید داروی خاصی برای بیمار تجویز شود؟

بله، تا زمانی که بیمار در بیمارستان بستری است معمولا هر شش ساعت آنتی‌بیوتیک وریدی دریافت می‌کند و بعد از ترخیص از بیمارستان نیز می‌توان تا هفت روز برای بیمار آنتی بیوتیک خوراکی تجویز کرد.


سوند ادراری را چه مدتی بعد از سزارین،  بیرون می‌آورند؟

در شرایط طبیعی، سوند فولی را باید 12 ساعت بعد از عمل و یا صبح روز بعد از عمل خارج کرد.


پس از چه مدتی،  بیمار می‌تواند از تخت پایین بیاید و شروع به راه رفتن کند؟

حرکت دادن بیمار را باید هر چه زودتر شروع کرد. در بیشتر موارد، درست روز بعد از عمل، بیمار باید حداقل دو بار و با کمک همراه از تخت خارج شود. در روز دوم بعد از عمل، بیمار می‌تواند با کمک همراه در بخش قدم بزند. با حرکت دادن زودرس بیمار، شانس ایجاد لخته‌های خونی در عروق بیمار و به حرکت افتادن این لخته‌ها در مسیر گردش خون به حداقل می‌رسد.


آیا  بیمار می‌تواند غذا خوردنش را بلافاصله با صرف غذاهای معمولی شروع کند؟

نه، در اکثر بیماران رژیم مایعات روز بعد از عمل شروع می‌شود و در روز دوم بعد از عمل معمولا رژیم غذایی عادی آغاز می‌شود. اما در مواردی که داخل شکم، دستخوش دستکاریهای شدید شده باشد و یا عفونت‌های گسترده‌ای اتفاق افتاده باشد، معمولا رژیم غذایی مایعات نیز با تاخیر آغاز می‌شود.


شستشوی محل بخیه‌ها از چه زمانی بلامانع است؟

از روز سوم به بعد، دوش گرفتن برای این محل نیز بلامانع است اما تا قبل از آن، محل بخیه‌ها باید هر روز معاینه شود و با مواد ضد عفونی‌ کننده‌ای مانند بتادین شستشو داده شود و پانسمان گردد. بخیه‌ها را به طور معمول در روز چهارم بعد از عمل بیرون می‌کشند.


شایع‌ترین عوارض احتمالی سزارین چیست؟

عوارض بیهوشی نظیر آسپیراسیون و آسیب‌های ریوی ناشی از آن، عفونت‌های موضعی، عفونت‌های گسترده، خون‌ریزی شدید، لخته‌شدن خون در عروق خونی و به جریان افتادن این لخته‌ها در مسیر جریان خون که البته بسیار خطرناک است، صدمه دیدن دستگاه ادراری، وارد آمدن آسیب‌هایی به مغز یا نخاع بچه و شکستگی‌های استخوان جمجمه، ران و اعضای دیگر بچه.


معمولا چند روز بعد از سزارین، زائو ترخیص می‌شود؟

در صورتی که عوارض بعد از زایمان وجود نداشته باشد، مادر می‌تواند در روز سوم یا چهارم بعد از زایمان از بیمارستان مرخص شود. در نخستین هفته بعد از زایمان، فعالیت‌های مادر باید به مراقبت از خود و بچه‌اش محدود شود و نخستین ویزیت بعد از زایمان نیز بهتر است که سه هفته بعد از ترخیص باشد.

 منبع:

  salamat.ir

 


موردی جهت نمایش وجود ندارد